Kısır Döngü

Hayat ne saçma bi kısır döngü meselesi?

Tüm saçmalıkların ortasında mecburen sürdürmeye çalıştığımız hayatımız ne nankör çocukmuş ki bitmiyor bu çilemiz. Herşeye rağmen tamam devam edelim deyişime kaç kez daha pişman olacağım bilmiyorum. Düştüğüm yerden kalkıp bir kez daha diye bağırdığım anda tekrar düşürmek için elinden geleni yapan bu hayatla daha nereye kadar devam edilebilir ki? Bir umut bulup sevindiğin an başlayan her hikayenin sonu hüsran. Sonunu bile bile yaşıyoruz ya hani her aşk da zaten böyle değil mi? Hayatın bana verdiklerinden çok benden aldıkları var ve yakında benden geriye pek bir şey kalmayacak. Yaşattığım tüm iyi duygularım zamanla öyle çok yok oldu ki böyle giderse hiçbiri kalmayacak. Bir gün herşey bittiğinde geriye baktığımda orda ne olacak? Neler olacak? O zaman da kendime şuan üzüldüğüm kadar üzülecek miyim?

Hatırlıyorum. İnançlarımı kaybetmeye başladığımda daha çok küçük bi çocuktum. Babamı annemi döverken gördüğümde babama olan inancımı yitirmiştim. Yıllar yıllar geçerken aileye olan inancımı yitirdim. Çocukluk arkadaşımın gözünü para hırsı bürüdüğünde dostluğa olan inancımı yitirdim. Tüm insanları gördükçe adalete, saygıya ve hoşgörüye olan inancımı yitirdim. Ve birgün öyle birgün geldi ki sevgiye ve sevgiliye olan inancımı yitirdim. Hani uğruna dağlar delinen sevgiliye olan inancım da kalmamıştı artık. Böyle nereye gidiyordu peki diye düşünürken kendime olan inancımı kaybetmek geldi aklıma ve artık ne deşme boştu gerçekten. Şimdi tüm bunlar bittiğinde kefenimin cebine bir tutam yıldız koyabilecek miydim? Hepsi ne garip gerçeklerdi gerçekten.

Evet sona gelmiştik işte şimdiden. Oysa daha devam edecek demişlerdi film. Ama insanlar kötü sonla biten filmlerin uzamasını istemez ki sonu iyiye bağlanmayacağı sürece. Eskiden ne de güzeldi saçlarım. Şimdi kaşımaktan mıdır nedir bilmiyorum çok döküldü be. Ellerimin üstünde damarlarım şişmiş patlayacaklar sanki. Büyüdüm mü yoksa ölmeye her an daha çok mu yaklaşıyorum bilmiyorum ama bu yaman gerçekler her gün aynanın bana biraz daha kötü bakmasına neden oluyor. Artık bende bakmıyorum zaten aynaya. Korkuyorum çünkü. En çok da gözlerimdeki yorgunluklardan korkuyorum…